شاعرنبینم فصل غمگین ملالت را
هی کن از این ماتم سرا اسب خیالت را
امشب که ایل آرزو از کوچ می آید
با من بخوان آواز سبز دی بلالت را
شاعر نگو آن کولیان شاد و شور انگیز
در کوچه ها دیگر نمیگیرند فالت را
بنشین کنارمن که دیگر خوب میدانم
تنهایی چشمان لبریز از سوالت را
شاعر فروغ روشن آیینه وار من
آه کدامین کینه میخواهد زوالت را
صیاد دشت بیکران لحضه های ناب
پشت کدامین قله گم کردی غزالت را
شاعر اگر چه قوم بی احساس وبی لبخند
در کوچه های بیصدا، بستند بالت را
فردا تمام شهر بااحساس میخوانند
تصنیف زیبای غزلهای زلالت را
